فیزیوتراپی بعد از تعویض مفصل لگن در ساری

فیزیوتراپی بعد از تعویض مفصل لگن برای کمک به روند بهبودی از اهمیت زیادی برخوردار است و به بازیابی توانایی های حرکتی مفصل لگن و ران کمک زیادی بکند. جراحی تعویض مفصل ران برای افرادی که از درد شدید مفصل ران، آرتریت یا آسیب رنج می برند، زندگی را تغییر می دهد. در حالی که جراحی به خودی خود گامی اساسی به سوی زندگی بدون درد است، بهبودی به اتاق عمل ختم نمی شود. فیزیوتراپی بعد از تعویض مفصل لگن در کلینیک فیزیوتراپی آسا در ساری نقش مهمی در تضمین یک توانبخشی روان و موفق دارد. به بازیابی تحرک، تقویت عضلات و جلوگیری از عوارض کمک می کند.

تعویض مفصل لگن یک عمل جراحی است که در آن مفصل ران آسیب دیده یا فرسوده با ایمپلنت مصنوعی جایگزین می شود. معمولاً برای تسکین درد مزمن و بهبود حرکت در افراد مبتلا به آرتریت شدید یا شکستگی لگن انجام می شود.

انواع تعویض مفصل ران

• تعویض کامل مفصل ران (THR): هر دو توپ و سوکت مفصل ران تعویض می شوند.
• تعویض جزئی هیپ (همی آرتروپلاستی): فقط توپ مفصل ران تعویض می شود.
• بازسازی سطح مفصل ران: یک روش کمتر تهاجمی که در آن فقط سطح مفصل جایگزین می شود که معمولاً برای بیماران جوان توصیه می شود.

دلایل رایج برای تعویض مفصل لگن

• آرتروز لگن و آرتریت روماتوئید
• شکستگی لگن در اثر سقوط یا تصادف
• نکروز آواسکولار (مرگ بافت استخوان به دلیل کمبود خون)
• اختلالات مادرزادی لگن

نقش فیزیوتراپی بعد از تعویض مفصل لگن

فیزیوتراپی یکی از اجزای کلیدی بهبودی پس از عمل است که اطمینان حاصل می کند که بیماران به طور ایمن و کارآمد حرکت را به دست می آورند. در اینجا این است که چگونه کمک می کند:

• درد و تورم را کاهش می دهد: تمرینات و حرکات ملایم به جلوگیری از سفتی و بهبود گردش خون کمک می کند.
• تحرک و قدرت را بازیابی می کند: تقویت عضلات اطراف از آتروفی عضله جلوگیری می کند و از مفصل جدید حمایت می کند.
• از عوارض جلوگیری می کند: توانبخشی مناسب خطر لخته شدن خون، عفونت و دررفتگی را کاهش می دهد.
• بهبودی معمولاً به چند مرحله تقسیم می‌شود که هر کدام اهداف و تمرین‌هایی برای کمک به بهبودی دارند. بیایید آنها را مرحله به مرحله تجزیه کنیم.

مراحل فیزیوتراپی پس از تعویض مفصل لگن

فیزیوتراپی به چهار مرحله اصلی تقسیم می شود که هر مرحله بر جنبه های مختلف بهبودی تمرکز دارد:

• فاز اولیه پس از عمل (۰-۲ هفته): تحرک اولیه، مدیریت درد و تمرینات اساسی.
• مرحله ریکاوری اولیه (۲ تا ۶ هفته): پیشرفت فعالیت های تحمل وزن، بهبود تعادل و تقویت ملایم.
• مرحله بهبودی متوسط ​​(۶ تا ۱۲ هفته): ایجاد قدرت، انعطاف پذیری و استقامت.
• توانبخشی طولانی مدت (۳+ ماه): بازیابی عملکرد کامل و بازگشت به فعالیت های عادی.

فیزیوتراپی فوری پس از عمل (۰ تا ۲ هفته)

چند هفته اول پس از جراحی برای جلوگیری از عوارض و شروع حرکت بسیار مهم است. در این دوره، فیزیوتراپی بر موارد زیر تمرکز دارد:

• مدیریت درد و تورم با کمپرس یخ و حرکات ملایم.
• جلوگیری از لخته شدن خون از طریق پمپ های مچ پا و ورزش های پا.
• شروع تحرک اولیه با وسایل کمکی مانند عصا یا واکر.

به بیماران توصیه می شود که طی یک یا دو روز پس از جراحی با استفاده از وسایل کمکی راه رفتن را شروع کنند. تکنیک های صحیح راه رفتن از استرس روی مفصل جدید جلوگیری می کند و باعث بهبودی می شود. جنبه های کلیدی تحرک عبارتند از:

• آموزش وارد و بیرون آمدن ایمن از رختخواب.
• استفاده از واکر یا عصا برای حمایت.
• تمرین تحمل وزن طبق توصیه جراح.

ورزش های ساده به بهبود گردش خون و جلوگیری از سفتی کمک می کند، مانند:

• پمپ های مچ پا: حرکت دادن مچ پا به بالا و پایین برای بهبود جریان خون.
• ست های چهار سر ران: سفت کردن عضلات ران برای حفظ قدرت.
• فشار دادن گلوت: فعال کردن عضلات باسن برای حمایت از لگن.

این تمرینات باید به طور منظم در طول روز برای بهبودی مطلوب انجام شوند.

مرحله بهبودی اولیه (۲ تا ۶ هفته)

با کاهش درد اولیه، تمرکز به سمت بهبود تحرک، افزایش قدرت و افزایش انعطاف‌پذیری تغییر می‌کند. در این مرحله، فیزیوتراپی با هدف:

• به انتقال از وسایل کمکی راه رفتن به حرکت مستقل کمک کنید.
• عضلات اطراف مفصل ران را تقویت کنید.
• بهبود دامنه حرکت با حفظ ایمنی مفصل.

پیاده روی بخش اساسی بهبودی است، اما باید به درستی انجام شود تا از وارد آمدن فشار به مفصل ران جدید جلوگیری شود. به بیماران توصیه می شود:

• هر روز به تدریج مدت پیاده روی را افزایش دهید.
• قبل از رفتن به راه رفتن بدون کمک، از استفاده از عصا یا واکر به یک عصا تغییر دهید.
• حالت ایستاده داشته باشید و از لنگیدن خودداری کنید.
• تمرینات تعادلی را برای جلوگیری از سقوط و ایجاد اعتماد به نفس انجام دهید.

در این مرحله، تمرینات خاص بر تقویت مفصل ران و در عین حال انعطاف پذیری تمرکز می کنند. این موارد عبارتند از:

• ربایش لگن: به پهلو دراز بکشید و پای عمل شده را کمی بلند کنید.
• اکستنشن زانو نشسته: روی صندلی بنشینید و به آرامی زانو را صاف کنید.
• مینی اسکات: ایستادن با حمایت و خم کردن زانوها برای تقویت ران و باسن.
• تمرینات باند مقاومتی: استفاده از نوارهای مقاومتی برای بهبود انعطاف پذیری و قدرت در ناحیه لگن.

فیزیوتراپیست ها همچنین ممکن است تمرینات کششی ملایم را برای حفظ انعطاف پذیری و جلوگیری از سفتی عضلات معرفی کنند.

مرحله بهبودی متوسط ​​(۶ تا ۱۲ هفته)

در این مرحله، اکثر بیماران می توانند بدون کمک راه بروند، اما تقویت بیشتر و آماده سازی برای جلوگیری از مشکلات بعدی لگن ضروری است.

تمرینات مبتنی بر آب که به عنوان آب درمانی شناخته می شوند، به ویژه برای ریکاوری مفصل ران مفید هستند، زیرا فشار وارده بر مفصل را کاهش می دهند و در عین حال به حرکات صاف و کنترل شده اجازه می دهند. برخی از تمرینات توصیه شده عبارتند از:

• لیفت پا در آب برای بهبود قدرت عضلانی.
• پیاده روی ملایم در استخر برای تحرک و استقامت.
• حرکات دوچرخه سواری در آب برای افزایش انعطاف لگن.

از آنجایی که آب تاثیر تحمل وزن را کاهش می دهد، راهی عالی برای ادامه توانبخشی بدون وارد کردن فشار بیش از حد به مفصل ران جدید است.

بیماران در این مرحله تشویق می شوند تا روی تمریناتی تمرکز کنند که فعالیت های واقعی را تقلید می کند، مانند:

• بالا رفتن از پله ها به درستی: هدایت با پای عمل نشده در هنگام بالا رفتن و با پای عمل شده هنگام پایین رفتن.
• ایستادن از روی صندلی بدون کمک: استفاده از عضلات مرکزی و ساق پا برای جلوگیری از کشیدگی لگن.
• خم شدن و بلند کردن اشیا: از اسکات عمیق و خم شدن از کمر خودداری کنید و به جای آن از زانوها استفاده کنید.

در این مرحله، هدف بازیابی استقلال و از سرگیری فعالیت های منظم بدون ناراحتی است.

توانبخشی طولانی مدت با فیزیوتراپی بعد از تعویض مفصل لگن

پس از ۳ ماه توانبخشی به سمت حفظ سلامت طولانی مدت لگن و جلوگیری از عوارض تغییر می کند.

برای اطمینان از قدرت و ثبات پایدار، فیزیوتراپیست ها تمرینات تقویتی پیشرفته مانند:

• اسکات با وزن بدن: عضلات لگن و ران را تقویت می کند.
• استپ آپ: استفاده از پله پایین برای بهبود تعادل و استقامت.
• تمرینات تقویتی مرکزی: درگیر کردن عضلات شکم و کمر برای حمایت از مفصل ران.

استفاده از نوارهای مقاومتی یا وزنه های سبک نیز ممکن است قدرت و تحرک را در طول زمان افزایش دهد.

در این مرحله، بسیاری از بیماران تعجب می کنند که چه زمانی می توانند فعالیت های روزانه مانند رانندگی، کار یا شرکت در ورزش را از سر بگیرند. برخی از دستورالعمل های کلی عبارتند از:

• رانندگی: معمولاً پس از شش تا هشت هفته در صورتی که قدرت و زمان واکنش برگشته باشد مجاز است.
• کار کردن: کارهای روی میز را می توان در عرض شش تا هشت هفته از سر گرفت، در حالی که مشاغلی که از نظر فیزیکی سخت هستند ممکن است به دوره بهبودی طولانی تری نیاز داشته باشند.
• ورزش: فعالیت‌های کم‌تأثیر مانند شنا، دوچرخه‌سواری و یوگا را می‌توان معرفی کرد، در حالی که از ورزش‌های پرتحرک (دویدن، فوتبال) باید اجتناب کرد، مگر اینکه توسط متخصص تأیید شود.

حفظ یک سبک زندگی فعال با تمرینات کششی و تقویتی منظم به پیشگیری از مشکلات بعدی لگن کمک می کند.

حتی پس از بهبودی کامل، برخی اصلاحات سبک زندگی می تواند به محافظت از مفصل ران جدید و تضمین طول عمر آن کمک کند. این موارد عبارتند از:

حفظ وزن سالم: اضافه وزن به مفصل ران فشار بیشتری وارد می کند و باعث افزایش سایش و پارگی می شود.

انتخاب کفش‌های حمایتی: کفش‌های بالشتک‌دار و مناسب، تأثیر روی مفاصل را کاهش می‌دهند.

ادامه تمرینات فیزیوتراپی: حتی پس از پایان درمان رسمی، فعال ماندن با تمرینات کششی و تقویتی بسیار مهم است.

اجتناب از فعالیت‌های پر فشار: انتخاب ورزش‌های کم‌ فشار مانند پیاده‌روی، شنا و پیلاتس می‌تواند به حفظ عملکرد مفاصل کمک کند.

سوالات متداول

۱٫ فیزیوتراپی بعد از تعویض مفصل لگن چقدر طول می کشد؟
فیزیوتراپی معمولاً بین سه تا شش ماه طول می‌کشد که بستگی به پیشرفت و سلامت کلی بیمار دارد. برخی از افراد ممکن است به توانبخشی طولانی تری نیاز داشته باشند.

۲٫ آیا می توانم به جای کلینیک فیزیوتراپی در منزل انجام دهم؟
بله، بسیاری از تمرینات را می توان در خانه با راهنمایی مناسب فیزیوتراپیست انجام داد. با این حال، شرکت در معاینات منظم، فرم صحیح و پیشرفت را تضمین می کند.

۳٫ چه زمانی می توانم بعد از تعویض مفصل ران به سر کار برگردم؟
این بستگی به ماهیت شغل شما دارد. مشاغل مبتنی بر میز می توانند در عرض شش تا هشت هفته از سر گرفته شوند، در حالی که مشاغل سخت ممکن است سه ماه یا بیشتر نیاز داشته باشند.

۴٫ آیا ورزش هایی وجود دارد که باید بعد از تعویض مفصل ران از آنها اجتناب کنم؟
بله، از فعالیت‌های پرتحرک مانند دویدن، پریدن، اسکات عمیق و بلند کردن اجسام سنگین خودداری کنید زیرا ممکن است فشار زیادی به مفصل ران وارد کنند.

۵٫ چگونه می توانم بهبودی خود را تسریع کنم؟
برای بهبودی سریع‌تر، برنامه فیزیوتراپی بعد از تعویض مفصل لگن خود را با جدیت دنبال کنید، با ورزش‌های توصیه‌شده فعال بمانید، یک رژیم غذایی متعادل داشته باشید و ذهنیت مثبت خود را حفظ کنید.